۰

نقش امام صادق (ع) در تقویت پایه های فرهنگ اسلامی

تاریخ انتشار
شنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۰ ساعت ۱۸:۰۰
نقش امام صادق (ع) در تقویت پایه های فرهنگ اسلامی
باید امروز شرایطی برای مردم در جامعه فراهم شود تا مردم با باور و عقیده دینی مستحکمتری پا به پای انقلاب پیش بروند. اگر نگاهی به دوران زندگی آن امام بزرگوار بیاندازیم متوجه خواهیم شد که که ایشان بر آموزش و دانش و انجام کارهای فرهنگی بسیار بها می دادند تا جایی که از ایشان هزاران شاگرد فرهیخته و دانشمند تربیت شده است.
امروز به مراتب وظیفه ما و ساختن چنین جوی در کشور و حفظ آن در این کوران جریانات فکری و جهانی و با پیشرفت و گسترش وسایل ارتباط جمعی، مشکل تر خواهد بود اما راهی به غیر از این نیست که اگر بخواهیم به تعالی برسیم باید تمامی مراکز علمی مان را به روز کرده و با جدیت بر دانش و آموزش های لازم به آنها بیافزاییم.
امام جعفر صادق (ع) در آن خفقان روزگاری که قرار داشتند بساط علم و تعلم را گستراندند و می شود گفت که سبک کاملی از زندگی اسلامی را در جامعه نهادینه کردند. شرایط آن دوران این فرصت را در اختیار امام صادق علیه السلام گذاشته بود تا آزادانه در مدرسه‌ ای که بیش از 4 هزار شاگرد را تربیت کرده بود، تدریس کند که از شاگردان وی می توان به ابوحمزه ثمالی و جابر بن حیان اشاره کرد.
امامت این امام همزمان با سال‌های پایانی حکومت بنی امیه و سال‌های آغازین حکومت بنی عباس بود. به علت ضعف و عدم استقرار نظام سیاسی، وی فرصت بسیار مناسبی برای فعالیت فرهنگی و مذهبی به دست آورد. از سوی دیگر نیز عصر وی زمان جنبش های فرهنگی و فکری و برخورد فرق و مذاهب گوناگون در جهان اسلام بود. زمینه فعالیت به گونه‌ ای برای وی فراهم بود که بیشترین احادیث شیعه در تمام زمینه‌ها از امام جعفر صادق نقل گردیده و مذهب تشیع به نام مذهب جعفری خوانده می‌شود.
آثار به جای مانده در زمینه حدیث از امام صادق (ع) بیش تر از سایر معصومین (ع) است. هیچ کتاب فقهی، حدیثی و تفسیری شیعه نمی تواند از کلام امام صادق (ع) خالی باشد. امام صادق (ع) در حوزه علم حدیث و آیات الاحکام بیش ترین فرصت را یافت و توسط چهار هزار نفر از شاگردان خود، تفکرات شیعی رادر دورترین نقاط جهان منتشر کرد.
هر یک از شاگردان آن حضرت نیز خدمات بزرگ فرهنگی و علمی را در مناطق مختلف عهده دار شد و حتی رهبران برجسته اهل سنّت در عرصه حدیث از محضر آن گرامی بهره مند شده اند: به طوری که ابوحنیفه بارها می گفت: «اگر آن دو سال که نزد امام صادق (ع) درس خواندم نبود، من هلاک می شدم.»
امام صادق(ع) طی 34 سال امامت بابرکتش شور و نشاط علمی و فرهنگی خاصی در جامعه اسلامی گسترش داد که در تاریخ زندگی بشر کم سابقه بوده است. وی در میدان مبارزه با همه جریانات فکری به مخالفت برخاست تا عقاید باطل را بکوبد و اندیشه های منحرف را اصلاح کند و عقاید ناب اسلامی را به تشنگان حقیقت هدیه کند. ولی سرانجام این بزرگ مرد تاریخ انسانیت، مورد خشم دستگاه غاصب عباسی قرار گرفت، زیرا هرگز منصور را خوش نمی آمد که شاهد پیشرفت علمی و شهرت روزافزون امام باشد. او ترس آن را داشت که شاید روزی امام (ع) کرسی خلافت را از زیر پایش بیرون بکشد و حکومتش را واژگون سازد، بنابراین در پی ضربه زدن به وجود مبارک آن حضرت بود تا اینکه سرانجام با انگور زهرآگین امام را به شهادت رساند.
 
 

 
222
 
 
کد مطلب : ۵۸۸۶
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما